เพื่อนร่วมทาง

ตอนเรียนจบออกมาใหม่ๆ มีเพื่อนหลายคนเปลี่ยนงานเป็นว่าเล่น ทั้งๆ ที่เราก็มองว่าตำแหน่งงานที่เขาได้นั้น ถือได้ว่าดีสำหรับเด็กที่เพิ่งออกจากรั้วมหาลัย พอถามหาเหตุผลก็ได้คำตอบว่า “เข้ากับเพื่อนร่วมงานไม่ได้โดนกลั่นแกล้ง โดนคนเก่าเอาเปรียบ พอมีปัญหาก็ตัดสินใจลาออกย้ายที่ทำงานใหม่ จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งพอเจอปัญหาแบบเดิมซ้ำอีกก็ใช้วิธีแก้ปัญหาด้วยวิธีการเดิม ย้ายที่ทำงานหรือไม่ก็ลาออก

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นให้เห็นบ่อยครั้ง ไม่ใช่แค่นักศึกษาจบใหม่ แต่ใครๆ ก็เป็นกันได้เกือบทุกคน “เข้ากับใครไม่ได้” ฟังดูเหมือนเป็นเหตุผลที่ไม่น่าจะใช้มาเป็นข้ออ้างได้ แต่ก็เป็นเรื่องใหญ่สำหรับใครหลายๆ คน ซึ่งอมยิ้มเองก็ไม่อาจที่จะปฏิเสธได้ว่า คนรอบข้างนั้นมีส่วนสำคัญในการกำหนดความสุขความทุกข์ให้ชีวิตเรา

เส้นทางของชีวิตก็คล้ายกับเราปั่นจักรยานบนถนน ไม่อาจหลีกเลี่ยงการเฉี่ยวชนกับคนอื่นได้ ถ้าโชคดีเราอาจไม่ชนเขาแต่อาจโชคร้ายได้หากเขามาชนเรา แต่ไม่ว่าจะยังไงเราก็ต้องปั่นจักรยานไปบนถนนเส้นนั้นอยู่ดี ดังนั้นเราจึงไม่สามารถหลบหลีกหรือหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุด้วยการเปลี่ยนเส้นทางไปใช้เส้นใหม่ได้ทุกครั้งที่เกิดการเฉี่ยวชนกับคนอื่น

ถ้าหากเฉี่ยวชนครั้งหนึ่งแล้วเปลี่ยนเส้นทางใหม่หนึ่งครั้ง นั้นหมายความว่าเราจะต้องเริ่มต้นใหม่ที่จะเดินทางไปถึงยังจุดหมายปลายทางที่คิดไว้ อีกทั้งถนนทุกสายที่เราเลี้ยวไปล้วนมีจักรยานมากมายที่ปั่นสวนกันไปมา บางคันก็ปั่นไปตามกฎจราจรแต่บางคันก็ชอบแหกกฎสร้างความเดือดร้อนให้กับนักปั่นคนอื่นๆ ดังนั้นท้องถนนเส้นนี้จึงมีทั้งนักปั่นที่ดีและนักปั่นที่ไม่ดีอยู่รวมกันมากมาย บางคนก็ปั่นในคราบโจร จ้องแต่จะชกชิงสิ่งของที่ผู้อื่นเผลอไปเป็นของๆ ตน ดังนั้นการวิ่งหนีใครบางคนจึงไม่มีวันที่จะหนีพ้น

คนบนโลกนี้นั้นมีอยู่ไม่กี่แบบและคนในแบบที่เราไม่ชอบนั้นก็มีอยู่เต็มโลก พวกเขาอาจอยู่ที่ไหนสักแห่งซุกซ่อนอยู่ในทุกมุมของพื้นโลก ไม่ว่าเราจะหนีไปไหนหรือหลบหลีกเลี่ยงอย่างไร สุดท้ายเราก็ไม่มีวันหนีพ้น มนุษย์เราไม่สามารถใช้ชีวิตได้โดยลำพังถึงแม้จะรักสันโดษสักแค่ไหนก็ตาม ตลอดเวลาเราต้องเกี่ยวข้องกับคนอื่น ไม่ทางตรงก็ต้องเป็นทางอ้อม เราไม่สามารถเดินทางไปถึงเป้าหมายปลายทางได้ โดยที่ไม่มีมิตรและศัตรูคอยขนาบข้าง กลไกลทุกอย่างมันถูกวางไว้แต่แรกแล้วเพื่อให้โลกได้หมุนต่อไป

ถ้าหากเราไม่สามารถปรับเปลี่ยน เรียนรู้วิธีการ ที่จะอยู่บนความหลากหลายของเพื่อนร่วมโลก ตัวเราเองนั่นแหละที่จะเจอกับความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะถนนทุกสายไม่ได้มีเส้นไหนที่เป็นของเราเพียงคนเดียว ไม่ว่าจะเลี้ยวไปทางไหนก็ต้องเจอกับความวุ่นวายจากผู้คนที่อยู่บนเส้นทาง

ท้ายสุดไม่ใช่แค่ความรู้ ความสามารถ ความฉลาดเท่านั้นที่หลายคนเข้าใจว่าเป็นองค์ประกอบที่ทำให้เกิดความสำเร็จ การเรียนรู้เพื่อใช้ชีวิตกับผู้คนทั่วๆ ไปที่เดินสวนทางกันบนท้องถนน โดยไม่ทำให้เกิดการเฉี่ยวชนจนตัวเราเองต้องบาดเจ็บต่างหากคือองค์ประกอบของความสำเร็จอีกข้อที่ขาดหายไป

การเจอแรงปะทะจากสิ่งแวดล้อม ผู้คนรอบข้างที่ต่างคนคิด ต่างคนทำ ต่างคนก็ว่าตัวเองถูก เราจะต้องหัดเรียนรู้ที่จะปล่อยวางหัวใจตัวเองให้ได้ เราถึงจะเดินผ่านความวุ่นวายของผู้คนบนถนนสายที่เราเลือกเดินได้อย่างเป็นสุขจนถึงจุดหมายปลายทาง

เพื่อนร่วมทาง

Weewy Omyim Smile

Weerawan_KK

Comments

ร่วมแชร์ความคิดเห็นได้ที่นี่